32 . محى الدين محمد ( سها ) اصفهانى ( 1262 - 1338 ) فرزند هماى شيرازى ( 1212 - 1290 ) و برادرانش : ميرزا محمد حسين ( عنقا ) اصفهانى ( 1260 - 1308 ) و ميرزا ابو القاسم محمد نصير ( طرب ) اصفهانى ( 1276 - 1330 ) ، از شعراى پرآوازه نيمه دوم سدهء سيزدهم و نيمه اول سدهء چهاردهم هجرى است . وى قصيده‌اى دارد به مناسبت ولادت خامس آل عبا كه به نقل ابياتى از آن بسنده مىكنيم : رسيد عيد همايون سيد الشهدا * به سوم مه شعبان ، ز مهر بارْ خدا امام سوم ، سبط دوم ، وجود نخست * كه هست خسرو ايجاد و شاه هردو سرا شفيع روز جزا ، قبله‌گاه جنّ و بشر * امام مُلك و مَلك ، دادخواه شاه و گدا مهى كه دامن زهرا است خانهء شرفش * شهى كه قابله‌اش آمد از جنان لعيا چو شخص احمد ، شخص وى است بىمانند * چو ذات يكتا ، ذات وى است بىهمتا رسول نيست ، و ليكن بود رسولْ صفات * خداى نيست ، و ليكن بود خداىنما لقاى حضرت بارى كه هيچ ديده نديد * پديد گشت چو خورشيد ز آن خجسته لقا . . . جمال ياسين ، شمس يقين ، امام مبين * فروغ يزدان ، مرآت حق ، ولى خدا قفا نكرد به دشمن ، اگرچه خصم شرير * ز كين نمود سر انورش جدا از قفا به شهرْبند رضا تا نهاد پاى شكيب * شد از رضاى خدا ، شاه شهرْبند رضا غزا چو كرد به راه خدا ، به يارى دين * در آن غزا ، قدَر آمد مطيع او چو قضا ز مدح آن شه ، اين بندهء كم از ذرّه * چو آفتاب بود در ميانهء شعرا اگر كه شعر ( سها ) بر درش شود مقبول * شود به روشنى آفتاب ، شعر ( سها ) « 1 » گاهى نيز ، شعراى فارسى زبان در قالب « ماده تاريخ » ارادت قلبى خود را به سالار شهيدان ابراز كرده و انزجار قلبى خويش از دشمنان آن حضرت اعلام داشته‌اند كه نمونه‌هايى از آن در ادامه مىآيد . 33 . ميرزا يحيى ( ناطق ) بروجردى فرزند ملا محمد صادق ( مداح ) بروجردى در حدود سال 1246 ه . ق در بروجرد به دنيا آمد و به سال 1340 ه . ق درگذشت و در دهكدهء ميلاب به

--> ( 1 ) . برگزيدهء ديوان سه شاعر اصفهانى ، با مقدمه و تعليقات و حواشى استاد جلال الدين همايى ، كتابفروشى فروغى ، تهران ، 1343 ، ص 919 و 920 .